Recenzje filmowe

Niedokończony klasyk na podstawie noweli Guya de Maupassanta. Ten impresjonistyczny poemat filmowy o jednodniowym wypadzie na wieś rodzinki arystokratów i narodzinach uczucia pomiędzy córką bogacza a biednym młodym wieśniakiem wpisuje się pieknie w dokonania przekraczające wręcz wymiar kina. Nietrudno bowiem znaleźć tutaj ‘liźnięcia’ pędzla brata Jeana - Claude’a. Płynąca spokojnie rzeka, ciche przyrzeczne zacisza lasów, tylko my i Natura. W ‘takich okolicznościach przyrody’ rodzi się jakaś niewysłowiona tęsknota, jakiś ’sygnał’…

Korzenie teatralne trudno ukryć w tej niby-filmowej adaptacji sztuki napisanej w wieku lat 19 (!) przez słynnego niemieckiego maga kina Rainera Wernera Fassbindera. Ta historia metro-seksualnych związków pomiędzy bohaterami musiała zainteresować Ozona - francuskiego badacza seksualności i uczuć. Ciekawie oglada się/analizuje główny związek między homoksualną parą bohaterów, w którym ten starszy (Bernard Girardeau przypominajacy naszego Janusza Gajosa) uwodzi młodego heteryka tylko po to, aby go potem bardziej i bardziej pomniejszać.…

Świetne uzupełnienie poprzedniego ocenianego filmu. Tak to jest, jak utalentowany twórca zacznie przerabiać sztukę o korzeniach teatralnych na seans filmowy. Podobnie jak u Ozona - tylko jeden pokój (tutaj w jakimś tanim motelu), żadnych niepotrzebnych tricków czy muzyki, która ma nam widzom narzucać emocje. Surowość kreacji aktorskich, w których nie da się niczego ukryć/podretuszować. 90 minut mija ‘jak z płatka’. Spirala emocji zaczyna sie rozkręcać, aby przynieść rozwiązanie, które zmieni…

Tarantino (zwłaszcza on) & spółka przedobrzyli. To był moment, kirdy po zdobyciu Złotej Palmy w Cannes za “Pulp Fiction”, Quentin wyrósł także w swych własnych oczach na boga kina. Każde przekleństwo ma głęboki sens + trzeba jeszcze wymyśleć z jakiej części ciała jeszcze nie pociekła krew w filmach = myślenie Tarantino podczas realizacji tej noweli. Wszystko tu drażni, począwszy od najbardziej małostkowej/beznadziejnej/wkurzającej kreacji Tima Rotha w roli hotelowego boya, któremu…

Pomimo najszczerszych chęci, nie potrafię wyżej ocenić tego klasyka kina przygodowo-szpiegowskiego. Postanowiłem patrzeć jednak na wszystkie filmy z DZISIEJSZEJ perspektywy czasu, a ta niestety dla wielu z nich jest już okrutna. Ogladając tę historię juz od pierwszych momentów trudno przełączyć myślenie na “no dobra, to tylko film, więc zaakceptuj te wszystkie wydarzenia takie jakie są”. Nie da rady w moim przypadku. Sympatyczny Robert Donat (na zawsze zapamiętam go z filmem…