Recenzje filmowe

Wspaniały przykład przedstawienia ignorancji ekonomicznej jako zalety. Fabuła jest prosta, bo to w sumie znośny filmik na zaśnięcie. Bogata damulka odkrywa że lenistwo jej męża nie wynika z bogactwa tylko z bezrobocia, jedno konto jest wyczyszczone, drugie zadłużone. Damulka musi więc zrobić najgorsze, by utrzymać status - pójść do pracy, a że jedyne co potrafi to narzekać na przyjęciach i wystukiwać pin karty męża, nie może liczyć na pracę lepszą niż sprzątaczka. Taką też dostaje, jednak żeby napięcie filmu nie osiągnęło poziomu wiadra z mopem, obiektem w którym damulka sprząta…

Jeśli drażni was w oglądanym filmie hałas, natłok informacji, atmosfera zamieszania, niepewność, a do tego jeszcze fakt, że dość czarna wizja niedalekiej przyszłości zdaje się być prawdopodobna, radzę nie wypożyczać tego filmu.

Po obejrzeniu trailera, przeczytaniu ulotek, haseł z okładki dvd, można odnieść wrażenie, że ma się do czynienia, z filmem tego samego gatunku co “Wojna Charliego Wilsona”, a troszkę nawet i “Kingdom”. Jednak w mojej opinii, film ten tematycznie jest pokrewny takim tytułom jak “Doomsday”, “Southland Tales”, “Brazil”.

O co chodzi ?

Niedaleka przyszłość. Cyniczny płatny morderca Hauser, o którym w…

„ Niespójność”.

Najbardziej odpowiednie słowo aby zacząć recenzję filmu „Kobiety”.

Niespójność przede wszystkim przekazu i treści jak również niespójność charakterystyki głównej bohaterki – ale o tym za chwile.

Zacznijmy więc od przekazu. Nie do końca rozumiem jakie było założenie tego filmu ale jak dla mnie efektem końcowym po wyjściu z kina jest ogólna dezorientacja. Ale czemuż tu się dziwić skoro film jest mieszanką „ Sexu w wielkim mieście” – należy tu zauważyć, że dość marną namiastką (co zresztą jest cechą charakterystyczną wszelkiego rodzaju namiastek) – i momentami głupkowatej obyczajówki, poprzetykane kilkoma naprawdę fajnymi…

Tak tak, nazwisko-firma. Jednak nie powinno mylić się Nicka z Johnem - słynnym tatą, twórcą furiackich psychodram damsko-męskich. Syn w swoim drugim filmie próbuje filmu ‘pod ojca’, więc mamy szaleńczy związek kobiety (niezła Robin Wright wtedy Penn) i mężczyzny (trochę za bardzo odjechany Sean Penn); związek, który rzecz jasna musi sie kompletnie rozsypać, aby w finale zatriumfowała ‘miiillllość’. Co z tego, że historia ‘bez ładu i składu’. No bo, czy ktoś uwierzy w to, że mentalnie chory Penn po zabiciu człowieka wychodzi z więzienia po paru latach, aby odzyskać ułożoną…

Kraje katolickie mają to do siebie, że w kwestii konwenansów obyczajowych są do siebie bardzo zbliżone. Ogladając tę satyryczną komedię obyczajową, za którą Germi otrzymał Oscara za scenariusz (bo dobry rzeczywiście), nie mogłem odgonić myśli o polskich komediach sytuacyjnych z tamtego okresu pietnujących po trosze własnie tę katolicką pruderię. We Włoszech jeszcze na początku lat 60-tych uzyskanie rozwodu graniczyło z cudem, zaś osoby które zabiły ‘w afekcie’ swego małżeńskiego partnera w celu ratowania swojego ‘honoru’ (ha ha) mogły liczyć na łagodniejszy wymiar kary niż w przypadku innych zabójstw (!!). To…