Tarantino (zwłaszcza on) & spółka przedobrzyli. To był moment, kirdy po zdobyciu Złotej Palmy w Cannes za “Pulp Fiction”, Quentin wyrósł także w swych własnych oczach na boga kina. Każde przekleństwo ma głęboki sens + trzeba jeszcze wymyśleć z jakiej części ciała jeszcze nie pociekła krew w filmach = myślenie Tarantino podczas realizacji tej noweli. Wszystko tu drażni, począwszy od najbardziej małostkowej/beznadziejnej/wkurzającej kreacji Tima Rotha w roli hotelowego boya, któremu w noc sylwestrową trafiają się sami psychopaci (w tym też dzieci psychole). Nowele są płytkie jak dno wysuszonego basenu, każda występująca tu gwiazda (jest ich parę: Madonna, Bruce Willis, Antonio Banderas, Marisa Tomei,…) dzisiaj chyba zatarła juz w swej pamięci wspomnienia z występu w tym megalomańskim mixie. Szkoda słów (i czasu).

produkcja: USA
gatunek: Czarna komedia
data premiery: 1997-02-21 (Polska) , 1995-09-16 (Świat)
reżyseria Quentin Tarantino , Robert Rodriguez, scenariusz Robert Rodriguez , Alexandre Rockwell, zdjęcia Andrzej Sekuła , Guillermo Navarro, muzyka Combustible Edison , Juan Garcia Esquivel
czas trwania: 98