Tak tak, nazwisko-firma. Jednak nie powinno mylić się Nicka z Johnem – słynnym tatą, twórcą furiackich psychodram damsko-męskich. Syn w swoim drugim filmie próbuje filmu ‘pod ojca’, więc mamy szaleńczy związek kobiety (niezła Robin Wright wtedy Penn) i mężczyzny (trochę za bardzo odjechany Sean Penn); związek, który rzecz jasna musi sie kompletnie rozsypać, aby w finale zatriumfowała ‘miiillllość’. Co z tego, że historia ‘bez ładu i składu’. No bo, czy ktoś uwierzy w to, że mentalnie chory Penn po zabiciu człowieka wychodzi z więzienia po paru latach, aby odzyskać ułożoną już wtedy życiowo ukochaną (jej męża gra tutaj w zmarnowanej totalnie roli John Travolta), która – a co tam! – rzuci wszystko (tzn. Travoltę + TRZY córki) i ‘pójdzie w długą’ (właściwie odjedzie) z Pennem. Imposybilizmy sypią się tu jak z rękawa, a szkoda bo początek (skąpany w wieczorno-nocnym deszczu) zapowiadał zupełnie inny film od tego, który otrzymaliśmy w drugiej połowie. Jeszcze parę drobiazgów : kompana Penna gra tutaj kultowy Harry Dean Stanton – to taki nasz Himilsbach, tylko z ciut większym zacięciem aktorskim, natomiast dosłownie w epizodziku synek Nick obsadził swoją mamę – cudowną Genę Rowlands, muzę taty i jego wielu filmów.

produkcja: Francja , USA
gatunek: Komedia , Obyczajowy , Romans
data premiery: 2000-07-21 (Polska) , 1997-05-15 (Świat)
reżyseria Nick Cassavetes, scenariusz John Cassavetes, zdjęcia Thierry Arbogast, muzyka Joseph Vitarelli czas trwania: 100