Kino eksperymentalne ocierające się o awangardę. Niełatwe w odbiorze, pozornie pretensjonalne, ale tylko pozornie (”Rozszerzę nogi a ty wepchniesz mi swoje bakterie, które stworzą drzewo, a z drzewa powstanie sznur, a z niego łańcuch tak silny, że nigdy nie pęknie”). Jak potoczy się dalej kariera tego niezwykłego szwedzkiego twórcy, o którego debiucie (”Fucking Amal”) sam Bergman powiedział, że to “narodziny nowego niepowtarzalnego talentu”, a kolejny “Lilya-4-Ever” to jeden z moich ukochanych filmów. No tak, ale wtedy Moodysson kręcił fabuły perfekcyjne w swej linearności, a ostatnimi czasy zwrócił się (zwłaszcza w tym filmie) w strony penetrowane przez takich magów filmowej awangardy jak Stan Brakhage czy Chris Marker. Jak opisać to dzieło? Oto otyły transwestyta zamieszkujący swoje zaśmiecone mieszkanie i piękna azjatka towarzysząca mu na każdym kroku. Mnóstwo kolaży, tylko ziarnistej czerni i bieli,montaż przywołujący na myśl etiudy studenckie, a nad tym wszystkim przesycony smutkiem delikatny głos narratorki – jej monolog niczym strumień świadomości opisuje stan emocjonalny wyalienowanej jednostki, a przy okazji w zawiły sposób rozczula się nad kondycją Świata. Po parokrotnym obejrzeniu możnaby nawet stworzyć pracę magisterską na tematy podejmowane przez ten hipnotyzujący film.

produkcja: Szwecja

gatunek: Dramat
data premiery: 2006-02-10 (Świat)
reżyseria Lukas Moodysson, scenariusz Lukas Moodysson, zdjęcia Lukas Moodysson , Jesper Kurlandsky, muzyka Erik Holmquist , Jesper Kurlandsky

czas trwania: 72