Za wiele sobie obiecywałem po nowym filmie Andersona – jednego z najciekawszych współczesnych amerykańskich reżyserów, twórcy niezapomnianej “Magnolii” czy “Boogie Nights”. Na czym więc polega mój niedosyt? Czuć, że film kręcony jest w manierze tworzenia arcydzieła (tak!) tzn. fabuła kształtowana jest na model biblijny, ujęcia konstruowane są na zasadzie ‘żywych obrazów’ (Robert Elswit!), a muzyka (skądinąd pełna złowieszczych dyskordowych dżwięków) Jonny’ego Greenwooda (Radiohead!) ma panować nad obrazem. Chciałem, aby powstał film wybitny, ale … Największy mój zarzut to maksymalne skupienie się na jednej głównej postaci, czyli Danielu Plainview, wydobywcy ropy naftowej sprzed 100 lat. Miała wyjść postać tajemnicza, niejednoznaczna, nieodgadniona. Wyszła za to postać monotonna, żyjąca jakby jednym impulsem (samo-zagłada siebie i innych). Odtwarzający Plainview Day-Lewis (aktor wybitny przecież) gra za bardzo jednotonowo, stosując przez cały film tę samą manierę głosową,co w niektórych scenach wypada nawet mechanicznie. Ciekawie zapowiadający się związek/pojedynek psychologiczny protagonisty z kaznodzieją religijnym (Paul Dano) został trochę zaprzepaszczony (może w montażu?). Mimo tego wszystkiego, powyższe uwagi nalezy potraktować jako prztyczki do filmu stworzonego przez niezwykle utalentowanych ludzi.

produkcja: USA
gatunek: Dramat
data premiery: 2008-02-29 (Polska) , 2007-09-27 (Świat)
reżyseria Paul Thomas Anderson, scenariusz Paul Thomas Anderson, zdjęcia Robert Elswit, muzyka Jonny Greenwood , Jon Brion
czas trwania: 158
dyst.: Forum Film Poland Sp. z o.o.