Różnie ocenia się twórczość tego koreańskiego twórcy. Jedni krytycy mają mu za złe zbyt duże posługiwanie się symboliką, która w dodatku nie jest aż tak głęboka, jak chciałby ją pewnie widzieć sam Ki-Duk. Lecz – przyznajmy to szczerze – potrafi on jednak zastawić jakoś ten ‘haczyk’ na widza, który początkowo obrusza się na nijakość opowiadanej treści aby w końcu z ciekawością wypatrywać kolejnych meandrów danej historii. W przypadku “Pustego domu” jest podobnie. Oto ciekawy koncept :młodzieniec bez przeszłości, dosłownie ‘jeździec na motorze’, wkrada się do pozostawionych w czasie urlopu/wyjazdów mieszkań, aby…. no własnie, nie dokonywać żadnych kradzieży, tylko po prostu spędzić tam trochę godzin, pożyć ich-niejszym życiem, a przy okazji zrobić pranko, umyć podłogę w łazience, tudzież ponaprawiać jakieś gadżety i zrobić sobie parę fotek! W jednym z takich mieszkań natrafia na pobitą przez męża kobietę, która ot tak zostaje z nim odchodząc od tyrana, którego nasz bohater powala na ziemię uderzając w niego piłeczkami do golfa (!). Zaczyna się historia miłosna bez słów,ale to jeszcze nie koniec niespodzianek w tym nietypowym filmie, który w końcu obierze prawdziwie buddyjski kierunek. Arcydzieło dla dziewczyn w liceum.

produkcja: Japonia , Korea Południowa
gatunek: Dramat , Romans
data premiery: 2005-10-07 (Polska) , 2004-10-07 (Świat)
reżyseria Ki-duk Kim scenariusz, Ki-duk Kim, zdjęcia Jang Seong-Back , Seong-back Jang, muzyka Slvian czas trwania: 89
dyst.: Gutek Film