zakochanybezpamieci.jpg Z całą pewnością jeden z najlepszych filmów ostatnich lat, gdzie zostały dopieszczone wszystkie detale: reżyseria, scenariusz (Charlie Kaufman nagrodzony wielokrotnie na najważniejszych festiwalach kulturalnych), doskonała obsada aktorów świadomych swych ról (między innymi Kate Winslet nominacja do Oskara) i rewelacyjna muzyka (całością zajął się Jon Brion i to w takim stopniu, że przez wielu krytyków jak i fanów ESOTSM OST, tuż po Deszczowej Piosence oraz The Grease okrzyknięto najlepszym soundtrackiem w historii kina.) Czy po takim wstępie nie warto sięgnąć po to dzieło ? Dzieło przesycone do kszty prawdziwością, miłością, zagubieniem i bólem . “Świat jest złym miejscem, odnajduje szansę ten kto odnajduje szczęście, Wieczny blask nieskazitelnego umysłu, zostaniesz sam ze wspomnieniami , a miłość która Cie wznosiła, teraz spróbuje Cie obalić.”Cały pomysł rozpoczął się od tego wiersza, brytyjskiego poety Pope’a, który po krótce ukazuje fabułę filmu. Oryginalne kreacje aktorskie, znów nietuzinkowa i cudowna rola Jima Carreya - nie widzieliście go jeszcze w tak wysokiej formie, brawurowa Kate Winslet, oraz doskonali Kirsten Dunst, Mark Ruffalo oraz Elijah Wood i Tom Wilkinson. Życie opowiada nam różne scenariusze miłości. Tak jest i teraz, gdzie dwoje zagubionych ludzi, samotny, eklektyczny, neurotyczny samotnik Joel Barish myśli, że to co w życiu jest piękne to kilka chwil z przyjaciółmi. Najchętniej spędza czas w domu z dala od ludzi a znaleźć uśmiech na jego obliczu to jakby znaleźć Jezrzego Urbana w kościele. Jest on typem depresyjnym, pozbawionym nadzieji i optymizmu. Znużony swym życiem, idąc do pracy, nagle dochodzi go impuls aby schwycić moment szaleństwa i wyzbyć się nostalgii. Udaje się do Monthawk, malutkiego miasteczka położonego nad oceanem. Faktem nieudolnej próby schwycenia chwili jest to iż jest zima, a plaża jest całkowicie opuszczona. Sam komentuje swoją decyzję :” pięknie Joel, nie idź do pracy, tylko przyjedź nad morze w zimę”. Wracając do domu spotyka kobietę z temperamentem, nieco prostą ale tryskającą energią we wszystkie strony podejmującą decyzje w oka mgnieniu. Okazuje się, że pochodzi z tego samego miasta i mieszka dwie przecznice od Joela. Z czasem oboje komunikują się poprzez swą samotność w tenże sposób, że zaczyna kwitnąć między nimi iskra pragnienia całkowitego oddania ducha ku sobie. Jak w każdym uczuciu, dochodzi w końcu do spięć tych jakże różnych charakterów. Po jednym z incydentów, impulsywna Clementine udaje się na zabieg neurologiczny do Lacuna Ent, firmy która zajmuję się niszczeniem neuronów odpowiadających za poszczególne wspomnienia w celu “usunięcia z umysłu Joela Barisha”. O tym (choć wszyscy przyjaciele pary powiadomieni przez agencje Lacuna i proszeni są o dyskrecję) dowiaduję się Joel. Nie mogący sobie poradzić z zaistniała sytuacją postanawia nie być dłużny Clementine i usunąć ją również poprzez podobny zabieg. Film otwarcie podejmuję tematykę jakże sporną a mianowicie czy istnieję coś takiego jak dobre i złe wspomnienie? Miłość powoduje przecież, że każde nawet na pozór niszczące nas doświadczenie drugiej osoby nie ma w sobie tylko ujemnego ładunku. Każdy z nas jest tylko człowiekiem, a bycie człowiekiem to definicyjnie również popełniać błędy. Błędy, które muszą nas wiele nauczyć, przede wszystkim poszanowania i mądrości życiowej. Wiele różnych skrajnych opinii dostaje się do naszego umysłu, o niektórych chcielbyśmy zapomnieć. Zapomnienie jednak lekarstwem na ból nie jest, uniknięcie powodu dlaczego chcemy zapomnieć jest i owszem. Ale nie zapominajmy sami, że jedno bez drugiego nie ma racji bytu. WIELKIE KINO 6/6

produkcja: USA
gatunek: Dramat, Komedia romantyczna,
data premiery: 2004 (Świat)
obsada: Jim Carrey, Kate Winslet, Kirsten Dunst, Eljiah Wood;
Autor: Michał Marciniak