Jeden z najbardziej nieoryginalnych tytułów dla filmu w ostatnich latach reprezentuje jeden z najciekawszych amerykańskich filmów właśnie ostatnich lat. Tytuł długi lecz prosty w swej wymowie niczym obrazek sporządzony dla gawiedzi w XIX wieku. I własnie ta prostota tytułu jest tu najbardziej zmylająca, gdyż mamy do czynienia z dziełem niepokojącym, zimnym niczym śmierć która unosi się nad głównym bohaterem (świetny Brad Pitt) – banitą okradajacym pociągi i banki, który już za żywota stał się legendą i musiał żyć z tym brzemieniem sławy. Drugi film Dominika – obiecującego nowozelandzkiego reżysera – mówi m.in. o tym, lecz jest także traktatem moralnym. Czy zło które czyni człowiek jest jego inherentną cechą? Czy dostęp do uznania i popularności jest zarezerwowany tylko dla wybrańców Losu, czy może dla wszystkich – też dla zafascynowanego postacią Jamesa a jednocześnie pełnego zazdrości Roberta Forda (jeszcze lepszy od Pitta Casey Affleck)? W końcu : czy śmierć może być fascynująca sama w sobie? Dawno nie widziałem filmu amerykańskiego skąpanego w refleksji, medytacji, tak wspaniale nawiązującego do dzieł Altmana (”Pani i pan McCabe”) a zwłaszcza Terence’a Malicka. Zdjęcia Rogera Deakinsa, tak pięknie oddające puste, pełne śniegu i wiatru krajobrazy Missouri, to temat na dłuższą rozprawkę. Smutny tęskny film. Prawdziwa elegia.

produkcja: USA
gatunek: Biograficzny , Dramat , Western
data premiery: 2007-12-14 (Polska) , 2007-09-02 (Świat)
reżyseria Andrew Dominik, scenariusz Andrew Dominik, zdjęcia Roger Deakins, muzyka Nick Cave , Warren Ellis
czas trwania: 160
dyst.: Warner Bros.